jan callebaut

Introductie op de vernissage

Hierbij de tekst van de introductie door Jan Callebaut, ceo van Why5 Research en columnist.

Beste vrienden,

Het gebeurt niet alle dagen dat ik een tentoonstelling mag openen en zeker niet een bijzondere waar vader en zoon (en eigenlijk moet ik zeggen zoon en vader) samen hun werk aan het publiek tonen.

Voorop staat natuurlijk dat ik het werk van Yann toch het meest bijzonder vindt vandaag. Een jongen van 15 jaar die zoveel expressie kan leggen in zijn schilderwerk is bijzonder. Talent noemt men zoiets. Toen jullie mij eind vorig jaar dat portret cadeau deden, dat hier trouwens ook op de tentoonstelling hangt, was ik totaal verrast. De intensiteit en maturiteit van dit portret maakte dat niemand die daar die avond aanwezig was kon geloven dat dit van zo een jonge knaap afkomstig was. En dames en heren ik nodig u dan ook echt uit om de schilderijen en de tekeningen van Yann met veel aandacht straks te bekijken. Tekenen en schilderen is zijn leven. Hij droomt ervan om zijn opleiding grafische vorming bij Sint Lucas verder te kunnen voortzetten maar bovenal droomt hij ervan om te leren door anderen te observeren. Hij droomt ervan om de wereld in te trekken met open ogen en open zintuigen. En zijn inspiratie voorbeelden zijn ook nu niet van de minsten. Yanns helden zijn William Turner en Egon Schiele. Beide schilders die niet zien wat wij zien maar waarnemen met een andere intensiteit. Karakter en persoonlijkheid ontdekken doorheen vorm en kleur. Deze voorbeelden hebben nog iets anders gemeen. Hun fascinatie voor reizen. Turner was geobsedeerd door schepen Egon Schiele had het voor treinen. Het is gedocumenteerd dat hij tot zijn 23e fanatiek speelde met miniatuur treintjes. Als je straks goed oplet zal je zien dat in het atelier ook een mini spoorweg aanwezig is. Van de drie hedendaagse vlaamse " -mansen-schilders", heeft Yann het liefst Boremans en Dillemans voor Tuymans...

Natuurlijk is de appel niet ver van de boom gevallen. Ik ken vader Luc al bijna dertig jaar als een authentieke kunstenaar die af en toe wat verloren loopt in de reclame wereld. Tekenen en schilderen is zijn leven. Lesgeven evenzeer. Voor Luc is kunst: het genereren van betekenissen. We hebben over de jaren heen een aantal commerciële projecten samen gedaan die, denk ik, aan heel wat mensen plezier hebben bezorgd. Zo was Luc de man die ervoor gezorgd heeft dat de helft van België kon genieten van West Vleteren. Maar wat we hier vanavond kunnen zien van Luc is van een andere orde. Een serie intrigerende ogen als poort van de ziel. Ogen als spiegels van spanning en karakter…

Het leven is niet altijd gemakkelijk en ieder van ons worstelt met zijn eigen angsten en zijn eigen confrontaties met de dood. Luc heeft daar zeer expliciete rode uitdrukking aan gegeven en het is aan u om daar straks esthetisch van de genieten of emotioneel ondersteboven van te geraken. Gelukkig is niet alles zo brutaal. De serie blauw geeft uitdrukking aan heel wat meer gemoedelijkheid en rust, mentale rust maar ik denk dat dit vooral voor iedereen van ons vanavond geldt…

Het bezoeken van een tentoonstelling moet inspiratie geven om binnen het eigen gemoed emoties een plaats te geven.

Dames en heren ik nodig u uit om te genieten van deze merkwaardige intieme tentoonstelling.